Անարդարության ճանապարհով դեպի արդարություն

10:22 Yerevan | 6:22 GMT | Tuesday 8 July 2008

Անի Եղիազարյան

Ինչպես գիտենք` արդարությունը հիվանդանում է, բայց երբեք չի մահանում, իսկ քանի որ բժշկությունը գնալով զարգանում է, բոլոր հիվանդությունները բուժվում են: Սա, թերեւս, հիշեցման կոչ թող լինի արդարությունը խաթարողների համար:

Ներկայիս հիվանդ արդարության պտուղները քաղում ենք բոլորս, ընդ որում ամեն քայլափոխի` անկախ այն բանից, թե դրանք ապօրինի ձերբակալություններ են, անարդար դատավճիռներ, անհիմն սպանություններ, թե նմանատիպ այլ զազրելի երեւույթներ: Փաստ է, սակայն, այն, որ վերջիններիս ամենաանմիջական կրողները հասարակ մարդիկ են, գուցե նաեւ ազգային հերոսներ, բարերարներ եւ շատ այլ բարձր վարկանիշ ունեցող մարդիկ: Արդյունքում` գոռում ենք արդարություն եւ իրագործում անարդարություն: Մեզանում սա մի տեսակ ապրելաոճ է դարձել եւ որոշների կենսակերպ: Մարդիկ սովորել են թաղված մնալ անարդարության ճահճում, մինչդեռ առավել քաղաքակիրթ ժողովուրդների մոտ սա միանշանակ դատապարտելի երեւույթ է, մարդկանց բարոյական իրավունքների անբարոյական խախտում: Իրականում մեր ազգն էլ է ընդվզման փորձեր անում, պարզապես այս դեպքում արժանանում է ամենաքիչը մարտիմեկերի...

Մեկը լինի հարցնող` եթե չկա արդարություն, ինչպես կարող է խոսք լինել քաղաքակրթությունից, ժողովրդավարությունից եւ նման այլ մարդասիրական գաղափարախոսություններից, որոնք հաճախ հոգնեցնում են մեր ականջները: Բայց մեր երկրում այս ամենը համատեղվում է եւ շատ վարպետորեն:

Դեռ արդարադատության նախարարություն էլ ունենք...

Հետաքրքիր է` ինչպես են մեր արդար դատավորները կարողանում անարդար դատեր վարել, մի՞թե դա դեմ չէ իրենց սկզբունքներին, մասնավորապես` մասնագիտական սկզբունքներին: Օ, ոչ, սա մի փոքր նմանվեց գայլի գլխին ավետարան կարդալուն: Խեղճ իմ հայ ժողովուրդ, մի՞թե դու սրան էիր արժանի, չէ՞ որ քո ամբողջ պատմությունը կերտել ես արդար ու ազնիվ ճանապարհով` հաճախ միայն նախանձի առարկա դառնալով թուրքերի, պարսիկների, արաբների ու շատ այլ ազգերի աչքում, բայց արի ու տես, որ 21-րդ դարում դու խաղալիք ես մի քանի ինքնակոչների ձեռքում, որոնք առայժմ ինչպես ցանկանում, այնպես էլ վարվում են քեզ հետ: Բայց ոչինչ, հիվանդ արդարությունն էլ իր դեղատոմսն ունի. դա ժողովրդի աննկուն կամքն ու անկոտրում ոգին է, որը պայքարել է, պայքարում է եւ պայքարելու է մինչեւ վերջ:

երեքշաբթի, 7 նոյեմբեր 2008

Անարդարության ճանապարհով դեպի արդարություն

10:22 Yerevan | 6:22 GMT | Tuesday 8 July 2008

Անի Եղիազարյան

Որոնում

Արխիվ

Վերլուծական

Օլիմպիադան մեզ վրա թանկ կնստի

Քաղաքական

Տեր-Պետրոսյանն իր մասնակցությամբ բացառիկ է դարձնում ցանկացած միջոցառում

Աշխարհ

Լեգիտիմության պակաս են փորձում լրացնել