Խփիր, գնդապետ

Խփիր, գնդապետ. Եվ հրամանդ գնդակահարման Թող խիղճ չունենա...

Դատապարտյալի պարսպի առաջ

Քո ժողովուրդն է սպասում հիմա.

Խփիր, գնդապետ,

Քեզ պատժող չկա.

Քամին խրխնջում ու հոշոտում է

Դեմքը մեր ներկա,

Եվ հառաչում է մեր նախնու տնկած

«Շանթարգել կաղնին»,

Խփիր, գնդապետ,

Քեզ սանձող չկա...

Եվ ճակատներից, բյու~ր ճակատներից,

Խե~նթ ճակատներից հրդեհված ու լուռ

Թող արյուն տեղա...

Խփիր, գնդապետ,

Մի կանչիր «մեղա»...

Քեզ թույլ են տալիս սպանել... խփի~ր...

...Եվ թե կատաղեն,

Բորբոքվեն հանկարծ

Դատապարտյալներն այս

դատաստանից,

Թող որ ցլանան,

Գլուխ բարձրացնեն,

Դուրս գան դարավոր,

բայց տաղանդավոր

Այս խեղճությունից...

Հնարավորությունների բացված դուռն ու քանդված մենաշնորհը

Ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ համեմատության մեջ է երեւում: Չնայած որեւէ արտահայտություն, այդ թվում եւ վերը նշվածը, չի կարող լինել...

«Գրողը չէ, որ գրելիք է փնտրում: Գրելիքն է փնտրում գրողին»: Այդ տողերի հեղինակն...

Հանճարեղ ելույթները հաճախ թերագնահատում են` համարելով պարզ խոսքեր: Իրականում դրանք կարող են լրջագույն հետեւանքներ...

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.